ไชโย๊

ปรกติแล้ว ผมไม่แทบไม่เข้าเว็ปไทยเลย ยกเว้นตอนจะหาซื้ออะไรผ่านกลุ่ม FB  หรืออ่านโพสเกี่ยวกับประสบการณ์การเลี้ยงสัตว์แต่ละชนิดจากคนไทย
ซึ่งอานิสงค์ของการเข้าแต่เว็ปต่างประเทศมากว่าสิบปี
ทำให้ได้คะแนน TOEIC มา 980 โดยไม่ต้องอ่านหนังสือซักเล่ม ไม่มีการเตรียมตัวอะไรทั้งนั้น และเป็นการสอบครั้งแรกด้วย

ตอนแรกคาดหวังไว้ว่า ได้ 900 ต้นๆ หรือ 800 ปลายๆ ก็ดีใจหายแล้ว  แต่ถ้าได้ 800 นิดๆ หรือ ช่วง 700 คะแนน ก็คงจิตตกไปเหมือนกัน เพราะอุตส่าห์ขลุกอยู่กับเว็ปต่างประเทศตลอดเวลา นึกไม่ถึงว่า จะได้เกือบเต็ม และตรงข้อสอบฟัง เผลอเหม่อๆไป 2-3 ข้อ แต่ก็ยังโชคดีได้คะแนนเต็ม

ผมจบคณะเกี่ยวกับภาษาอังกฤษมาก็จริง แต่ส่วนตัวคิดว่าภาษาอังกฤษผม พัฒนาพุ่งปริ๊ดตอนผมหนีจากเว็ปไทยไปสิงอยู่แต่ชุมชนออนไลน์เมืองนอกแทนมากกว่า (เพราะผมชอบตรงที่ชุมชนเมืองนอก เค้าควบคุมเรื่อง "บรรยากาศของกลุ่ม" ได้ดี เช่น ใครจงใจมาป่วน หรือหาเรื่องคนอื่นก็ลบและแบนเลย ไม่ปล่อยให้สมาชิกมานั่งต่อปากต่อคำกันเหมือนในไทย) 

แต่คะแนนภาษาญี่ปุ่น JLPT ระดับ N3 ที่สอบก่อนหน้านั้น 4 วัน น่าจะร่อแร่ (แหะๆ) แม้ว่าจะอ่านอย่างเต็มที่ เพราะยังเรียนไม่ครบ อย่างมากก็ผ่านในระดับ 60% หรือไม่ก็ร่วงเลย

ลองสังเกตว่า ในเว็ปนี้ผมจะแทบไม่เขียนไทยคำฝรั่งคำเลย เช่น คนอื่นอาจจะเขียนว่า สัตว์เลี้ยงชนิดนี้แอคทีฟมากๆ เวลาผมเขียนก็จะเป็น สัตว์เลี้ยงชนิดนี้ชอบทำกิจกรรมต่างๆ แทน ยกเว้นแต่จะเป็นข้อมูลด้านชื่อของสัตว์ หรือ วัสดุต่างๆ ที่เป็นภาษาอังกฤษ ก็จะใช้ตามต้นฉบับไป

เหตุผลเป็นเพราะเวลาผมเห็นคนเขียนข้อความในเน็ตเป็นไทยคำฝรั่งคำ จะรู้สึกว่าอ่านแล้วสะดุดทุกที ก็เลยตั้งใจว่าจะไม่ทำแบบนั้นครับ
ที่จู่ๆพูดเรื่องนี้มา คืออยากจะสื่อว่า คนที่สอบได้คะแนนภาษาอังกฤษดีๆ แต่พยายามใช้ภาษาไทยอย่างครบถ้วนตลอด ก็มีนะเอ้อ